Deze vraag stel ik mezelf regelmatig bij het corrigeren van foto’s. Even een stopcontact wegwerken, of geeft dit juist een meer realistisch beeld? Glimmers op het voorhoofd weg, of laten we de mensen zien hoe warm het die dag was? Rimpels, pukkels, reflecties in brillen, iemand met een rode jas in de verte, gele tanden etc. Als ik wil kan ik blijven photoshoppen. Het is elke keer bedenken, waar ligt de grens, welke emoties zijn er aan dit beeld verbonden en wat is natuurlijk? Het is de kunst om zo min mogelijk te photoshoppen om problemen op te lossen, maar de nadruk te leggen op de bewerking van de foto. Dit wil zeggen bijvoorbeeld, de foto warmer maken, zwart/wit met een mooi contrast of een zachte sepiatint.

Mensen komen langs, ze gaan trouwen… na een gesprek van ruim twee uur maak ik een globale offerte op. Dan komt de schrik, de PRIJS! Ondanks ik van te voren een globale offerte toestuur naar de mensen is de prijs in velen gevallen een klap, een bedrag waar mensen even aan moeten wennen en bovenal over moeten nadenken. Waar gaat dat nadenken dan over, vroeg ik wel eens… Nou, we hebben de mogelijkheid dat een goede vriend de foto’s maakt, of een fotograaf die dit erbij doet… niet zo mooi als jij, maar wel met leuke foto’s van de dag en daarbij kost het maar de helft.

Hèhè… eindelijk worden trouwreportages gezien als mensenwerk. Sinds Sociale Media in opkomst is, willen mensen weten waarom ze iets kopen en van wie ze iets kopen. De sociale betrokkenheid is groter geworden. Vroeger bood ik alleen mijn diensten aan. Nu willen mensen niet alleen je foto’s mooi vinden, maar wordt er van te voren al gekeken of er een klik mogelijk is. Gelukkig! Natuurlijk zijn wij de ‘onzichtbare’ fotograferen op een bruiloft, maar de bewustwording of elkaars leven enigszins aansluit van de fotograaf en het trouwpaar geeft een inzicht op een mogelijke klik.