Deze vraag stel ik mezelf regelmatig bij het corrigeren van foto’s. Even een stopcontact wegwerken, of geeft dit juist een meer realistisch beeld? Glimmers op het voorhoofd weg, of laten we de mensen zien hoe warm het die dag was? Rimpels, pukkels, reflecties in brillen, iemand met een rode jas in de verte, gele tanden etc. Als ik wil kan ik blijven photoshoppen. Het is elke keer bedenken, waar ligt de grens, welke emoties zijn er aan dit beeld verbonden en wat is natuurlijk? Het is de kunst om zo min mogelijk te photoshoppen om problemen op te lossen, maar de nadruk te leggen op de bewerking van de foto. Dit wil zeggen bijvoorbeeld, de foto warmer maken, zwart/wit met een mooi contrast of een zachte sepiatint.

Hèhè… eindelijk worden trouwreportages gezien als mensenwerk. Sinds Sociale Media in opkomst is, willen mensen weten waarom ze iets kopen en van wie ze iets kopen. De sociale betrokkenheid is groter geworden. Vroeger bood ik alleen mijn diensten aan. Nu willen mensen niet alleen je foto’s mooi vinden, maar wordt er van te voren al gekeken of er een klik mogelijk is. Gelukkig! Natuurlijk zijn wij de ‘onzichtbare’ fotograferen op een bruiloft, maar de bewustwording of elkaars leven enigszins aansluit van de fotograaf en het trouwpaar geeft een inzicht op een mogelijke klik.